Vir ‘n lewe maak ek groterige webtuistes. En konsulteer mense aangaande sosiale media en nuwe media en maak videotjies en ag, al sulke kreatiewe ou dingetjies. En ek werk baie in Afrikaans en (probeer) skryf in Afrikaans en luister baie Afrikaanse musiek en het al radioprogramme gedoen in Afrikaans. En ek raak de moer in in Afrikaans en ek raak moerig vir Afrikaans.

Die afgelope twee maande veral, so oor die vakansieseisoen, het ek baie meer na Afrikaans geluister maar doelbewus nie die Loslappie, Pampoen, Kaptein span die seile tipe goed nie (storie vir ‘n ander dag) maar meer die Chris Chameleon, Valiant Swart tipe musiek. En daar tref dit my soos ‘n voorhamer. Weet julle hoe baie keer “feature” ons goeie ou Windpomp in Afrikaanse musiek?

En op prentjies. En T-hemde. En skilderye. En advertensies. En al hoe meer ook op webtuistes – ja, my eie een ook want, sien, ek het so ‘n paar maande terug begin om my eie nuwe webtuiste te ontwikkel en ontwerp en groot tussen die Egiptiese piramiedes, die Eiffel Toring, die Colosseum, die Empire State gebou en vele ander veelgeroemde geboue kreun en kraak ook ons eie windpomp. Voorwaar deel van die Wonders van die Wêreld.

My beheptheid met Windpompe kom al van kleins af. Skoolvakansies was altyd deurgebring op oorlede Oupa se Karooplaas tussen Beaufort Wes en Prins Albert. Die enigste lafenis onder die skroeiende Karoo-son en skreeuende sonbesies en gapende gannabos en kambro was in een van die ronde sementdamme onder een van die miljuisende windpompe op die plaas.

Dit is daar waar ek, na Ouma se ontbyt van moerkoffie, varsgebakte plaasbrood, lewer, niertjies, netvet en tuisgemaakte konfyte, gesit het en die wonder van die Windpomp ontdek het. Op daardie stadium sou ek die geluide van ‘n windpomp eerder vereenselwig het met Paul Riekert se Battery 9 as ‘n Chris Chameleon melodie. Helaas, die windpomp het nou vir eens en altyd ook sy plek ingeneem tussen ons eie musiek. En ook op ons webtuistes.

Beslis die beste pomp op die dorp!