Ou rooikop hier, is oor die kole gehaal want ek skeep ‘n paar mense af. So het ek toe besluit om bietjie meer tyd op facebook te spandeer die afgelope naweek, want soos ons besige bestaan dit nou wil hê, is dit tog ‘n groot tool wat kommunikasie makliker maak. En….. ek weet daar gaan nou mense stry teen die konsep….. maar face it! Nie een van ons ouers of groot ouers het met 260 vriende in kontak gebly nie… Dit werk!

Ek het op die een tangent na die ander gegaan en toe ek weer sien, toe sluit ek aan by my laerskool groepie en haal weer in met mense wat ek letterlik 17 jaar laas gesien het. Insluitende van my onderwysers. Ek het nog altyd ‘n groot sagte plekkie vir my graad een juffrou gehad en wil jy nou meer….. Ons het mekaar raak geloop en sy kan my onthou!

Ek en my ou Latyn juffrou van hoërskool is al lankal as vriende gelys en ons twee speel scrabble vir ‘n vale ook sommer so op facebook.  Al wat dit ‘n bietjie weird maak, is al het my 10 jaar reünie al gekom en gegaan, jy bly na die persoon verwys as juffrou so en so…. EN jy spreek haar aan as juffrou. Want daardie onderliggende respek sal altyd daar bly.

Ek het tot vandag toe Juffrou graad een se briefie wat sy vir my in standard vyf gegee het om geluk te wens met my leierskapverkiesing. Juffrou Latyn het weer my getuigskrif geskryf en ek is tot vandag toe baie afgehaal dat niemand ooit gevra het daarvoor nie…. Sy het my regtig as mens beskryf en nie as skolier nie. Ek wou brag!

 Ek dink ek is baie bevoorreg om nog in kontak te wees met die twee vrouens wat naas my ma, ‘n groot invloed op my lewe gehad het. Hulle het my as mens help vorm nie net deur my opvoeding nie, maar om aan my persoonlikheid te skaaf. Die twee besonderse dames is nie jou tipiese onderwyser wat elke kind oor dieselfde kam skeer nie…. Hulle gaan haal jou sommer uit jou eie boksie uit en werk met ‘n individu en persoonlikheid.

 As ek toe geweet het wat ek vandag weet, sou ek heelwaarskynlik meer tyd spandeer het om my skoolloopbaan te waardeer en te geniet…My tienerjare was in ‘n meisieskool spandeer. Ek het so baie teen die prikkels van tradisie geskop dat daardie vyf jaar by my verby gevlieg het. Eers nou met ‘n bietjie meer lewenswysheid agter die blad besef ek, hoe gelukkig ek eintlik was want ek was een van 900 individualiste….