Die bruidegom se reaksie op gebeure deur die loop van die aand het my verseker dat hy mooi na haar sal kyk, want hy self het ook sy prinses gekry. Toe die bruid die kerkie binnestap het hy begin huil. Die glinster in sy ogies en die skaam glimlag deur die trane was nie net ‘n reaksie op haar prentjie-mooi voorkoms nie….. Hy het skielik besef, hy het die regte besluit gemaak. Toe hy in sy toespraak weer ‘n traan stort het hy getuig dat hy gelukkig is om haar in sy lewe te hê, en dit is genoeg om enige stadskind se knieë lam te maak want ons almal is opsoek na daardie spesiale lewensmaat. Daardie een persoon wat bewoë raak wanneer hy aan jou dink en nie ‘n duit omgee wat enige iemand anders daarvan dink nie.

Nou van gisteraand se preek en toesprake tot middagete vanmiddag saam ‘n goeie vriend van my, werk my kop oortyd en ek brand om te weet hoe ‘n mens te werk gaan om die REGTE persoon te kies. Gelukkig weet die Here wat in ons harte aangaan en Hy weet wat ons hartsbegeerte is. Ons moet net geduldig wag en ons self oopstel om God se roepstem te hoor want sodra ons in lyn van Sy wil lewe, word Sy keuse ons keuse. Indirek kies ons dan nie self ons eie lewensmaat nie….. God maak die keuse vir ons.

Die dominiee het ‘n voorlesing gedoen uit Hooglied 5 en net daar besef ek hoe menslik die Here nie partykeer is nie. Hy verstaan die hart van ‘n verliefde en dit dra sy goedkeuring weg. Ek het ook dadelik aan een van my vriendinne gedink wat een aand gebid het en vir die Here gevra het om haar net ‘n glimps te gee in hoe haar lewensmaat eendag gaan lyk….. en (met alle repsek gesê) die Here het ‘n baie goeie sin van humor want Sy antwoord op haar vraag was; 

“Die man wat ek liefhet, is blakend gesond en blosend van kleur; jy kan hom uitken tussen tien duisend ander. Sy voorkop is soos suiwer goud, sy haarlokke soos dadeltrosse, so swart soos ‘n kraai. Sy wange is soos die kruiebeddings waar lekkerruik-kruie groei. Sy lippe is soos lelies, hulle drup van mirre. Sy hande is soos stawe goud, met edelstene ingelê. Sy lyf is soos ‘n blok ivoor, met saffiere ingelê.Sy bobene is soos marmerpilare wat op goue voetstukke rus. Sy voorkoms is soos dié van die Libanon, indrukwekkend soos die seders. Hy: Sy mond smaak soet, alles aan hom is begeerlik. So lyk die man wat ek liefhet, so lyk my lewensmaat, vroue van Jerusalem.”

Ek het The Shack deur William P. Young begin lees. Ek is nou eers halfpad deur die boek en dit gaan bietjie stadig. Die stukkies wat ek lees laat my met baie diep nadenke en hope bewondering want skielik lees ek woorde wat my seer so mooi beskryf… Dit is nogals emosioneel en daarom lees ek soos wat ek die krag het om dit alles te verwerk.  Ek het oppad na my bestemming al die boek oopgeslaan en het dadelik begin aantekeninge maak in die kantlyn. Ek het ook sommer my blou highliter uitgehaal en merk af vir die vale. Dit was juis ‘n jong seun, wat saam met my op die bus hierheen gery het, wat my gevra het of ek “swot”. Ek het net glimlaggend probeer verduidelik dat ek die woorde highlite want dit is vir my so mooi….. Min het ek geweet, ek is eintlik besig om te leer.

En die boek is deel van my epiphany dat ek moet begin leef. Ek is so ver weg van God se wil vir my bestaan.  Dit maak my opgewonde om te dink daar is soveel meer in die lewe as waaraan ek gewoond is, maar ek raak ook bang want ek sal baie veranderinge moet aanbring. Tog voel ek reg vir hierdie veranderinge.

Die volgende stukkies het deurtjies in my kop oopgemaak.

“Most birds were creates to fly. Being grounded fro them is a limitation witjion their ability to fly, not the other way around. She paused to let Mack think about her statement. “You, on the other hand, were created to be loved. So for you to live as if you were unloved is a limitation, not the other way around”

“Living unloved is like clipping a bird’s wings and removing its ability to fly. Not something i want for you.” – p97

“The problem is that many folks try to grasp some sense of who I am by taking the best version of themselves, projecting that to the nineth degree, factoring in all the goodness they can perceive, which often isn’t much , and then call that God. And while it may seem like a noble effort, the truth is that it falls pitifully short of who i really am. I’m not merely the best version of that you can think of. I am far more than that, above and beyond all that you can ask or think” – p98

“…This is a flying lesson. Mackenzie, as you might imagine, there are some advantages to being God. By nature I am completely unlimited, without bounds. I have always known fullness. I live in a state of perpetual satisfaction as my normal state of existence…..” “We created you to share in that.”  – p97 & p98

Ek redeneer nou as die Here my die vlerke gee om mee te vlieg, MOET ek dit gebruik, anders is ek nie in lyn met wat Hy vir my wil hê nie.  Ek wil regtig vir eens en vir altyd leer hoe om te vlieg oor die pad wat Jesus vir my uitgelê het.

Ek begin ook al hoe meer besef dat ek God in ‘n boksie probeer druk, want eintlik het ek geen benul waar Sy goedheid begin of eindig nie.  Een ding is verseker, ek wil my pad begin stap met die volmaakte goedheid en liefde wat my bestem is.