Op Varsity was ek deel van die intellektuele groep. Ons het gefilosofeer, geredeneer en het selfs klas aangebied om ander te leer hoe om soos ons te dink (nee, régtig). Soos wat ek ouer word, en al hoe minder tyd in intellektuele geselskap deur bring voel dit vir my ek raak dom. Ek verstaan partykeer nie. Ek kan my self glad nie meer met soveel outoriteit uitdruk, dat mense nou regop sit en notisie neem nie. Nou gaan kyk ek rond op hierdie vreeslike intimiderende sites waar ek te bang is om my opinie te lug want ek is bang ek klink dom. Ek meen ek het in matriek laas in my moedertaal geskryf, nou is ek bang ek maak nog ‘n grammatiese fout daarby. Die akademiese gesprekke floor my behoorlik, alhoewel ek die gesprekke gate uit geniet. Ek kan net nie bydra nie.

Dan is daar blogs wat net sommer in my hart inkruip. Meegevoel en meeleef sites waar mense soos ou vriende met mekaar kommunikeer. Dit is hier waar ek tuis voel.

Ek lê nou en wonder of ek dom word. My fokus en belangstelling het helemaal verskuif en dit in 9 jaar? Ek dink ek is dalk uiteindelik nou my eie mens.