In tyd…..

Geplaas in Gedagtegroep(e): Dit trek my aandag | Sleutelwoorde: , , | 8 Opmerkings |

1 Maart 2008

Liewe Hartseer

Ek is vanoggend hartseer en huil al van gisteraand af na die boodskap wat ek gekry het.  Dis iets wat ek moes hoor en ek is ongelooflik dankbaar oor wat ek daar gelees het.

Dis vandag twee jaar terug wat ek voor jou oop graf gestaan het en in alle eerlikheid was ek in die laaste jaar nie weer daar gewees nie. Ek hoop jy verstaan. Ek hou nie van die grafsteen wat hulle vir jou opgesit het nie. Die boodskap op uitgekerf in die marmer is myns insiens ‘n bespotting. Tot in jou dood het hulle jou nie verstaan nie.

Ek het daardie dag gedink my hele lewe word saam jou in die aarde gesak. Dit was en sal seker die slegste dag van my hele bestaan wees. Wel, ek hoop so…  ek wil nie weer soveel pyn ervaar nie. Nog nooit het ek so alleen gevoel nie.

Ek onthou… Met jou in die kis en ek en jou familie geskei deur rye kerkbanke, kon ek voel hoe hulle verwoede haat my aangesig deurboor het en al wat ek kon doen was huil. Huil want ek was jammer ek kon jou nie help nie… want my liefde was nie sterk genoeg om jou te red nie… want ek het geweet… naas die drie blinkgesig kindertjies, is ek die enigste een wat jou lief gehad het. En ek het gehuil oor my laaste soen aan jou, gebukkend oor die kis op die koue lewelose mond, met hartseer vertrek.

Die onskuld van jou kinders in hul kromgebuigde wilgelat lyfies was vir ‘n oomblik vergete. Hulle ma het eenkant na my geloer. Die vrou van wie jy al 7 jaar lank geskei was, het die rol van die huilende weduwee bemeester… Met die stywe geklou van hulle armpies aan my het hulle braaf probeer troos met woorde soos, “onthou dis nie ons pappa wat daar le nie… dis net sy lyf.” Die rolle was verruil en hulle kon sien, niks kan my troos nie.

Die dominee het met deernis die eerste paar verse van Psalm 23 voorgelees.

“Die Here is my herder, ek kom niks kort nie. Hy laat my rus in groen weivelde. Hy bring my by waters waar daar vrede is. Hy gee my nuwe krag. Hy lei my op die regte paaie tot die eer van sy Naam. Selfs al gaan ek deur donker dieptes, sal ek nie bang wees nie, want U is by my. In u hande is ek veilig. U laat my by ‘n feesmaal aansit, terwyl my teëstanders moet toekyk. U ontvang my soos ‘n eregas, ek word oorlaai met hartlikheid. U goedheid en liefde sal my lewe lank by my bly en ek sal tuis wees in die huis van die Here tot in lengte van dae.”

Ek het daardie groue Maart oggend probeer sin maak uit die Skrif en ek was kwaad dat jy in jou menslike swakheid jou eie datum bepaal het om by die feesmaal aan te sit. Ek het by die graf op my knieë neergesak en het het jammer gesê. Ek was kwaad want jy het toegelaat dat ek moes voortleef met ‘n gebroke siel wat verder afgeknou was deur jou mense. Jou ma het my kom optel en in my oor gefluister… “Jy ontstel die kinders..”. En ek het jou gehaat. Ek kon in my uur van pyn en hartseer nie eers mens wees nie. Ek het daar weggestap, want ek kon hulle nie in die oë kyk nie. Hulle het daar  met emosielose uitdrukkings, regop, styf en gemasker. Jou lewe was vir hulle ‘n verleentheid. Jou dood ‘n skande.

Vandag wil ek net vir jou vertel ek is nie meer kwaad vir jou nie.  Ek verstaan en uiteindelik het ek antwoorde.

Rus sag. Tot ons mekaar weer sien…. En onthou…. so krom en gebroke soos wat ons bestaan was, was ek baie lief vir jou.

En dit gaan goed met my. Baie goed, want daar is vrede, liefde en soveel seen.

Geplaas in Gedagtegroep(e): Meneer Hartseer | 40 Opmerkings |

Rus tyd

Right now it’s time to take a break
From my most event-less life
No longer typical routines
But I promise I’ll keep away from the knife

What’s new to do if anything
What should I do if I can not sing
Talk to someone I need to do
Honestly I wish I could talk to you

But I need a break from it all
I need to rethink things generally
If I don’t my world will fall
Like a mountain right down on me

This is not to be long and boring
Not to be more than a second of time
Things are to change and turn around
Right here now it’s my break time

- Matt Burgett -

Geplaas in Gedagtegroep(e): My lewe | 62 Opmerkings |

‘n Nuwe begin

Ek verstaan dis nie almal se cup of tea nie. Ek glo ook baie verstaan nie die implilasie van my besluit nie en kan dus nie opgewonde saam my wees nie … Maar ek wil tog met julle deel… die nuwe begin van ‘n nuwe lewe.

Girl is vanaand ge-groot doop! So waar teen onse ou dopper beginsels.

Geplaas in Gedagtegroep(e): Gesprekke met God, My lewe | Sleutelwoorde: , , | 40 Opmerkings |

Al weer huiswerk

En daar dink Drakie sy is nogal snaaks en ek het weer huiswerk… En die een is moeilik hoor!

Ek lees ‘n groot verskeidenheid blogs en geniet elke liewe een, alhoewel ek nie altyd terugvoer gee nie… So dalk lees ek by jou sonder dat jy weet… Ek mag dalk jou grootste roofleser wees…. dus jou grootste gatkramp ook… Wie weet!

Dis eintlik baie onregverdig om my te vra wat die beste geskrewes is wat ek raak gelees het, tot op hede want ek is ‘n emosionele wese… Ek hou van die stukke wat my siel laat lag en my hart laat huil.

Ek kan regtig nie uitkies nie… DUS… Gaan ek weer die reels so effe buig. Ek kies die blogger en julle vertel my wat julle gunsteling skrewe was en hoekom … en dan gee dit my meer tyd op te dink

Okay…. so volgende keer wat ek weer voor die rekenaar inskuif, sal ek bietjie by julle gaan lees…. Jammer ek skeep so bietjie af!

Oeg…. en voor ek vergeet…. Indien jou naampie hier veskyn en julle het nog nie deelgeneem nie… Consider yourself… TAGGED!

Geplaas in Gedagtegroep(e): tag | Sleutelwoorde: | 42 Opmerkings |

Dis hoe dit is

Vir weke maande probeer ek wegkruip deur nie neer te pen wat in my gemoed aangaan nie, want ek wil nie ondankbaar klink nie. Vir weke begin ek wonder of ek regtig nog wil skryf want dit voel ewe skielik sinneloos en te veel van ’n moeite want dit is regtig moeilik om soos die nuwe girl te klink wat êrens voor kersfees inner peace gevind het. My hart bloei en my siel huil en skielik verander die lewe soos wat ek dit ken, maar terselfde tyd is my gemoed rustig en my val was sag. Die Liewe Vader het my nie van my vergeet nie.

Vir maande was daar moeilikheid by die werk. Dan kry ek nie my volle salaris nie… dan word ek laat betaal…Dan kry ek my salaries maar ek kry nie my byvoordele nie… En elke maandeinde begin ek spook en spartel om kop bo water te hou. Maar ek het survive. Vriende was wonderlik en ek is op meer as een aangeleentheid uitgehelp.

Behalwe dat ek regtig voel ek moet nie in ’n korporatiewe omgewing moet werk nie, voel ek baie sterk oor die juffrou storie. Van julle kommentaar het weer ander deurtjies in my kop oopgemaak en ek begin my nou blootstel aan geleenthede waar die idée om kinders buite die klaskamer te help… my aandag trek. Maar vir tyd en wyl moet ek die pot aan die kook hou. Ek het begin ander werk soek, al ’n hele paar maande terug … Haastig en verwoed en ek het ’n rits onderhoude agter die blad, maar dis asof ek my in ’n doodloop straat bevind en niks van die plannetjies wat ek maak word realiteit nie. Ek begin wonder of ek nie dalk harder moet luister na God se stem nie… want my geloof is my rigtingwyser tot wat ek met my lewe moet maak. Ek was verseker nie beskore vir enige van my poste waarvoor ek aansoek gedoen het nie.

So word dinge erger en dringender en ons almal kon sien die besigheid is in sy finale fase van sterf…. maar min het ons geweet hoe ons elkeen geaffekteer kan word.

Môre begin ek by my ‘nuwe’ werk. Die maatskappy is oorgeneem en ons is eers Woensdag ingelig. Per telefoon. Donderdag was die ‘meet-en-greet’ en semi-formele onderhoud. Nie almal se lot is so geseënd soos myne nie, want ons is ’n handjie vol wat vir die volgende drie maande nog werk het. Die res… wel… My hart gaan uit na hulle… Inteendeel bloei dit saam hulle.

Ek is dankbaar ek het nog ’n inskomste, alhoewel ek nou elke dag 80km verder werk toe en terug gaan pendel wat inherent beteken ek moet al 6 uur in die pad val… en ou kapok hennetjie is mos ‘n oggend mens! … Die geld wat ek sou wou wegsit vir my studies sal nou maar moet wag… want my kar funksioneer nie op appelsap nie… weet nie van julle s’n nie.

So dink maar aan hierdie loskop wat glad nie van verandering hou nie… Inteendeel voel ek effe bang. Ek voel soos die standerd vyf dogtertjie wat vir die eerste keer haar hoërskool uniform aan het. Ontgroening wag!

Nou weet julle ook wat regtig in die suburbs aan die gang was. Teleurstelling was baie groot opverskeie vlakke en ek het laag gaan lê.

Vir die bloggery… Ek reken ek sal julle te veel mis… Ek sal dalk net minder gereeld inloer….. vir eers!

Ps. Vlam: Ek weet ek het huiswerk. Sal dit so spoedig moontlik doen!

Geplaas in Gedagtegroep(e): My lewe, Skool hou droom | Sleutelwoorde: , , | 28 Opmerkings |

Askies meneer

Ooohh… Julle ken dit almal… so wanneer jy in die hysbak klim en dit vang jou… so prominent…

Nou verstaan jy…

Geplaas in Gedagtegroep(e): Sommer maar net... | Sleutelwoorde: , , | 31 Opmerkings |

Behoede my

My geduld was nog nooit my sterk punt nie, en nou met die verandering in eetgewoontes is ek ietwat meer “irriteerbaar” en vanaand is ek oor die kole gehaal toe ek bieg ek het nie vreeslik baie geduld met mense nie, veral nie dom mense nie.

Wat is dom mense? Hmmm… ek dink nie daar is ‘n woordeboek definisie op die een nie, maar vir my is dit mense wat nie luister nie… en dan more weer dieselfde ding kom vra…  Ek wonder menigmale of hulle net aspris is of regtig, egtig ‘n probleem het.  Ek is seker daar is dalk meer as ‘n handvol mense daar buite wat dink ek is vertraag oor ek so vergeetagtig kan wees… great… maar ek irriteer myself nog nie so ek is fine met daardie gedagte.

Ag, asseblief  beaam tog net my gevoel… daar is stupid mense daar buite, nê?

Geplaas in Gedagtegroep(e): Ek wonder | Sleutelwoorde: , | 58 Opmerkings |
  • Meer oor die Suburbs…

  • “n Voorstedelike Engel

    Ek is 'n nooi van Pretoria maar woon al 'n paar jaar in die Goudstad. Dit is in my nuutgevonde vryheid waar ek besonderse dinge beleef het en mense ontmoet het wat my bestaan ingekleur het. Mooi herinneringe is gebou; maar ook hartseer terugslae is beleef. Of hierdie nou 'n spoegblok, 'n dagboek of net die neerpen van 'n mengelmoes van my onsamehangende denke is, is debateerbaar. Dalk is ek 'n filosoof met die wyshede van die wêreld wat ek aan ander kan openbaar..... Ek kan dus bieg, wat ook al die beskrywing... hierdie is 'n persoonlike soeke na innerlike vrede en antwoorde wat ek verstaan.

  • My gedagtes draai om…

  • Besoekers nou by die suburbs…

    • Daar is tans 7 Besoekers aanlyn
  • 'n Wolk van Sleutelwoorde...

  • Onlangse Opmerkings...

  • Kontak die Suburbs

  • Argiewe van gedagtes

  • Ek ondersteun graag…

  • En ook vir…

  • Besoers aan die Suburbs…

    Hit Counters
  • Neem asseblief kennis…

    Kopiereg © 2010 Girl van die Suburbs - Alle regte voorbehou - totdat die Stormers die Super 14 wen. Wat beteken dit is van nou af tot in alle ewigheid. Hierdie blog is vir my ontwikkel op WordPress en 'n eie, unieke tema op die Thematic platform deur 2imagine met grafiese ontwerp insette deur I Love Design

  • Afrigator
  • Creative Commons License